Sosai Masutatsu Oyama †

 

Masutatsu (Mas) Oyama werd geboren Yong I-Choi op 27 juli 1923, in een dorp niet ver van Gunsan in Zuid-Korea. Op een relatief jonge leeftijd vertrok hij naar Mantsjoerije, in het zuiden van China, om te leven op de boerderij van zijn zus. Op de leeftijd van negen begon hij de studie van de Zuid-Chinese vorm Kempo genoemd "Achttien handen" van Mr Yi. Toen Oyama terugkeerde naar Korea op de leeftijd van 12, vervolgde hij zijn opleiding in Koreaans Kempo.

In 1938, op 15-jarige leeftijd reisde hij naar Japan om de opleiding voor vlieger te volgen. Het leven op zichzelf op die leeftijd bleek moeilijker dan hij dacht, vooral als een Koreaan in Japan, en de vlieger opleiding sneuvelde.

Hij deed verder verbreding binnen de vechtsport, door deel te nemen aan judo en boksen, op een dag zag hij een aantal studenten de opleiding volgen in Okinawa karate. Dit interesseerde hem, waardoor hij ging trainen bij de dojo van Gichin Funakoshi op Takushoku Universiteit.

Zijn voortgang was zodanig dat hij op zeventienjarige leeftijd al 2e dan was, en tegen de tijd dat hij in het Japanse Keizerlijke Leger diende op 20 jarige leeftijd, werd hij vierde dan. Op dit punt heeft hij ook een serieuze interesse in judo, en zijn vooruitgang was niet minder verbazingwekkend. 
 
De nederlaag van Japan en cappitulatie bleken te veel voor Mas Oyama, die bijna wanhoopte. Op dat moment kwam So Nei Chu in zijn leven. Master So, een andere Koreaan (uit zijn eigen provincie), was een van de hoogste autoriteiten op Goju Ryu in Japan op het moment. Hij was bekend om zijn fysieke en spirituele kracht. Hij was het die Mas Oyama aangemoedigd heeft zijn leven te wijden aan de krijgskunst. Hij was het ook die suggereerde dat Oyama zich zou moeten terugtrekken uit de buurt van de rest van de wereld voor 3 jaar, om zijn geest en lichaam trainen.

Toen hij 23 jaar oud was, ontmoette Mas Oyama Eiji Yoshikawa, de auteur van de roman Musashi, die was gebaseerd op het leven van Japan's meest beroemde Samurai. Zowel de roman en de auteur hebben Mas Oyama geleerd wat de Samurai Bushido code was en wat het betekende. Datzelfde jaar ging Mas Oyama naar Mt. Minobu in de Chiba prefectuur waar Musashi zijn Nito-Ryu stijl van zwaardvechten had ontwikkeld. Oyama dacht dat dit een geschikte plaats om zichzelf te trainen. Een van de dingen die hij mee nam was een kopie van het boek van Yoshikawa. Een student genaamd Yashiro vergezelde Mas Oyama.

De relatieve eenzaamheid werd sterk gevoeld, en na 6 maanden, vluchte Yashiro tijdens de nacht. Het werd nog moeilijker voor Oyama, die wilde meer dan ooit terug  keren naar de beschaving. So Nei Chu schreef hem een brief. Deze brief en andere bewegende woorden overtuigde Mas Oyama te blijven, en werd hij uiteindelijk de meest krachtige karateka in Japan.

Kort daarna kon Mas Oyama's sponsor hem niet langer steunen, na veertien maanden kwam er een eind aan zijn eenzaamheid.
 
Een paar maanden later, in 1947, won Mas Oyama het karate gedeelte van de eerste Japanse Nationale Martial Arts Championships na WOII. Maar hij voelde zich nog steeds leeg door het niet afsluiten van de drie jaren van eenzaamheid. Hij besloot zich toen te wijden aan de karate-do. Dus begon hij opnieuw, ditmaal op Mt. Kiyozumi, ook in Chiba Prefecture.

Zijn opleiding werd fanatiek - 12 uur per dag elke dag zonder rustdagen, staande onder (koud) buffeting watervallen, het breken van rivierstenen met zijn handen, het gebruik van bomen als makiwara, Elke dag ook een periode van studie van de oude klassiekers van de krijgskunst, Zen, en filosofie.

Na achttien maanden kwam hij volledig overtuigd van zichzelf, en in controle van zijn eigen leven terug. Nooit meer zou hij zo zwaar beïnvloed worden door de samenleving om hem heen.

In 1950, begon Mas Oyama met het testen (en demonstreren) van zijn macht door middel van stierenvechten. Deze stieren werden allen overwonnen. In 1957, op 34-jarige leeftijd werd hij bijna vermoord in Mexico toen een stier hem in de rug greep. Mas Oyama wist deze aanval succesvol te weerleggen. Hij was bedlegerig voor 6 maanden, genezende van een meestal dodelijke wond. 

In 1952, reisde hij naar de Verenigde Staten voor een jaar, om zijn karate leven te tonen, veelvuldig kwam hij op de nationale televisie. Tijdens de daarop volgende jaren aanvaarde hij al zijn uitdagers, wat resulteerde in gevechten met 270 verschillende mensen. De overgrote meerderheid van deze werden verslagen met een klap! Een gevecht duurde niet meer dan drie minuten, en de meeste zelden meer dan een paar seconden. Zijn gevecht principe was eenvoudig - als hij tot je doorkwam, dan was het voorbij.

Mas Oyama werd bekend als de Godhand, een levende manifestatie van de Japanse krijgskunst.
 
In 1953 opende Mas Oyama zijn eerste "Dojo", een perceel gras in Mejiro in Tokio. In 1956, de eerste echte  Dojo, werd geopend in een voormalige ballet studio achter de Rikkyo Universiteit, 500 meter van de locatie van de huidige Japanse honbu dojo (hoofdkwartier). Per 1957 waren er 700 leden, ondanks het hoge percentage afvallers, toe te schrijven aan de hardheid van de opleiding.

Beoefenaars van andere stijlen kwamen hier ook trainen, voor de GIS-SEN Kumite (full contact vechten). Een van de oorspronkelijke instructeurs, Kenji Kato, heeft gezegd dat zij technieken uit andere stijlen die "goed zouden zijn voor het gevecht" zouden bekijken. Dit was hoe Mas Oyama's karate evolueerde. Hij nam alle technieken uit de vechtsport, en beperkte zich niet tot karate alleen.

De Oyama Dojo leden namen hun Kumite zeer serieus,  zij zagen het primair als krijgskunst. Met weinig beperkingen. De aanval op het hoofd was, meestal met de palm, hak of handdoek verpakte knokkels. Grabs, worpen, en lies aanslagen kwamen ook vaak voor. Kumite rondes duurden net zo lang tot een van de vechters luid zijn nederlaag erkende. De uitval was meer dan 90%. De leden hadden geen officiële do-gi, en droegen wat ze hadden.

Kyokushin is blijven uitbreiden tot meer dan 120 landen, en meer dan 10 miljoen geregistreerde leden, waardoor het een van de grootste krijgskunsten ter wereld is.